X
تبلیغات
رایتل

یکشنبه 30 آبان 1395 ساعت 03:02 ق.ظ
روح آدم که تلخ بشود تلخ می‌ماند. ابراهیم گلستان بود که در مد و مه گفته بود تلخی مثل رنگ چشم با آدم می‌ماند.
روی زمین دراز کشیده‌ام. خوصله ندارم پتو یا تشک بیاورم.
با مانتوی سر شب که عوض نکرده‌ام دراز کشیده‌ام...تن‌درد و گلودرد.
خسته و بی‌حوصله...وقتی ب قلبم مراجعه می کنم با واقعیت دهشتناکی مواجهمیشوم...من کسی را دوست ندارم.
بی علاقه و کناره گرفته...
من اینم..هیچ چیز را هم دوس ندارم.
روی زمین اشکم آمد...اما جای دلسوزی برای خود خشم و رنجی عمیق مثل صاعقه زد به من...
نههه..من هیچ وقت خوب نمیشوم.